Gedichten
ZACHT DIER MET BRAKKE OGEN
een depressief abc-tje
versie 8.24 , 05 juni 2002
Roy piette
de D van Dood
aan zelfvernieling
heeft hij een broertje dood
als ook aan
het gebruik van voorbehoedmiddelen
aan kietelen, aan miskenning, voorsorteren
kussen in het openbaar
aan betutteling, uren praten
aan een stuk
nooit meer wakker willen worden
zal zo'n impasse heten
de A van Ach
je halfvolle lippen
de strikte buiging van je neus
je hals een comfortabele schuilhoek
wacht
er hangt iets aan je lippen
ach
ik ben het nog
dol verliefd nog op je zinnen
de B van Blind
als een paard blind
voor hartstocht op de vlucht
voor gedicteerde intimiteit
en gedoceerde genegenheid
gebruikt hij voortaan taal
als tragisch midden van bestaan
als magisch middel tot verstaan
niet elke kangoeroe is immers
ook een goeroe
de C van Chanson
hij zal het voorlopig moeten doen
met flarden popmuziek
waaraan hij
in zijn hoofd verslingerd is geraakt
terwijl in zijn hart en in zijn nieren
liedjes van verlangen blijven
klinken
ontdaan van legere woorden
de E van Echt
je bent een zacht dier
met brakke ogen
voor wie tijd geen rol van betekenis speelt
wat sta ik daar dan nog
als een zoutpilaar
en vraag jij niets
je komt echt nooit meer
terug hè
de G van Gave
slaapappel op een wilde roos
galbult op verder gave huid
zijn voor eeuwig op elkaar
aangewezen
wie verraadt
wordt vast ongelukkig
en komt er ooit van terug
let op mijn woorden
let niet op
het trillen van mijn oog
de H van Hoogwaardige
het leven heeft van hem
een hoogwaardige neuroot gemaakt
met diepere gevoelens
van mindere waarde inbegrepen
naast een ziekelijke zucht
naar woordactivisme erkenning en genegenheid
de misère is er niet minder om
en duurt oneven
de F van Fout
enkel fout is meer fout
dan geen fout
eenvoud al helemaal
van liefde kunnen leven
blijkt op termijn een fabeltje
de I van Iedereen
heel langzaam gek word je pas
als alleen zijn onopvallend toeneemt
terwijl het eerst nog lijkt
dat voldoende mensen om je geven
waar is iedereen en ook zij gebleven
al wat hij nog heeft
te doen is dom verlangen
de K van Kwaad
in een mum van tijd
zijn de straten schoon gespoeld
liggen ze er bij
als propere weesmeisjes
onschuldig
me van geen kwaad bewust
handen boven de deken
nonchalant onder het achterhoofd
voel ik akelige troosteloosheid
in mijn kuiten
getroffen door eigen afweergeschut
wat zou ik hebben gedaan
als ze om de weg durfde vragen
of om een gunst
helemaal niets man
de L van Lasagna
kon ik de woorden vinden
zou ik het boekje open doen
over gelukzaligheid
en lasagna eten
een vuur spuwende draak met negen tongen
gooit echter roet in het eten
drijfnat zal ik ontwaken
weet ik nu al
vlak voor zij zich op het laatste nippertje
laat kennen als een wilde orchidee
voor wie liefde of trouw
van voorlopige aard zijn
voor wie vrijheid voorlopig
een onhaalbare kaart blijft
zal ik duimen
de J van Jij
volgens zeggen
gaat verdriet bijna altijd over
iets wat niet meer terug komt
ze komt ècht niet meer
terug hè
de M van Meent
zij is er zo een
die meent dat alles goed is
of zal komen
dat maakt haar super dodelijk
bij directe aanraking met de huid
een overgebleven heilsoldaat
met onvergetelijk blonde lokken
spleetje tussen haar tanden
zacht dier met brakke ogen
vriendin aller tijden
de O van Orakeltaal
in vertwijfelde poging
boze geesten
op dwaalsporen te brengen
schrijft hij zijn orakeltaal
verricht hij bepaalde handelingen
uitsluitend met de linkerhand
in zulke gemoedstoestanden is hij
doorgaans in staat
laffe moorden te beramen
treinen te kapen
komaf te verloochenen
te liegen alsof het gedrukt staat
in een ijdele poging tot zelfportret
de P van Prachtig
in de hoek van het vertrek
ligt haar lievelingstrui
als prachtig stilleven
naast een verloren ogenblik
en een gelaten pizza
ze heeft een kettinkje om
haar hals
de gebaren die zij ermee maakt
spreken voor zich
zij houdt al van iemand
anders
de N van Niet
vertederend schatergeluid verwaait
onherroepelijk
in klankarme flarden
richting zon
vuur geworden haar ruikt sterk
naar zweet en weidekruiden
als een dorstig dier
lik ik haar oorlellen
sommige dromen drogen nimmer op
de Q van Quasi
in plaats van te zoeken
naar volwassenheid of naar de zin
van het leven
verspilt hij tijd
met quasi romantisch staren
naar diep in gespannen vlees
verzonken navels
al komt hij zichzelf daarbij
steeds vaker tegen
zonder zijn petje af
te hoeven nemen
de S van Samengevouwen
voor hij het goed en wel beseft
raakt hij verzeild in oorden
waar men verzot is op knobbelzwanenpaté
en geroosterde roodborstjes in zure zult
waar men elkaar buitenshuis niet aanraakt
en oogcontact op perrons vermijdt
snerpende pijn
tussen zijn schichtig samengevouwen schouderbladen
sinds geluk voor goed ophield
te bestaan
uit twee delen godsgeschenk
en meer dan drie delen gebakken lucht
de T van Tyfus
je vraagt me toch niet
of tyfus dodelijk is
want ik weet het niet
liefde brengt gezondheid
ernstige schade toe
dat weet ik wel
ik was gewoon gelukkig
nog dol van vreugde
de R van Rotsvast
overal waar ik luister
zie ik vrachtwagens met startproblemen
hoor ik vrouwen met heimwee
mannen met ezelsoren en meisjes
met een rotsvast vertrouwen
tussen de schouderbladen
ik weet wat dat betekent
zolang ik naar blijf dromen
de U van Uitkomst
voor de spiegel maar ook elders
een brok fijn zacht blauw
dooraderd marmer
via haar mobieltje
een helder orakel en vooral warmer
tegen eenzaamheid een middel
zonder verdere bijwerking
mist hij haar
ongelofelijk armer
de W van Wondgenezing
in haar buurt
kun je een speld horen vallen
zonder meteen
als een kip zonder kop
in een hooiberg
er naar te willen zoeken
vraag me niet waarom
geluk zich niet zo gemakkelijk laat
begrijpen als wondgenezen
de X van Xenofobie
hij las in die dagen
uit akelige gewoonte regelmatig
en met volle teugen
over de wraak van de kangoeroe
over humor en xenofobie
over evenwijdige lijnen
die elkaar uiteindelijk vinden
over je weet maar nooit
hoe het beest een haas vangt
een dommerik haar tientje
de grijsaard zijn elf
de oeverloper zijn portie
insecten tussen het gras
de V van Vlees
dat liefde echt
geen kattenpis is
staat hem helder voor ogen
een vlees geworden schim
flitst voorbij als laatste hint
om eind goed al goed
de schijngestalte aan te nemen
van wie ze werkelijk is
het brutaal mirakel
zat al de tijd op hete kolen
de Y van Yellow spot
overal waar hij kijkt
stapt een lieve schijngestalte
op kousenvoeten
door zijn blinde plek
in het diepe van zijn ogen
vlak boven het centrum
van die gele vlek
verstolde blijheid
van een vastberaden kind
al verraadt haar tred daarnaast
nog dagelijks ongeloof
PS
mijn lief
java is een dans
in een onvoorspelbaar tempo
waar ik ternauwernood
aan ontsprongen ben
voortaan dans ik maar
naar het pijpen van de maan
dat lijkt me lolliger
dan in dit doelloos tempo wachten
op betere tijden
of goed bericht van overzee
de Z van Zeventien
sinds hij zich ziek meldde
dropen er wel 17 gedichten
uit zijn vaders pen
met de vloeibaarheid van soepele buikloop
als na het etentje
bij emily en eugène
allebei
slordige kok maar met een hart
van goud
Roy Piette
E-mail: pietter@xs4all.nl
06-53448142
Deponeer hier uw E-mail
Website development:
Roy Piette
Art director of
Tempo Doelloos Casual Art Design